Wie is…?

Wie is de lactatiekundige van Panta Rhei?

Marianne Vanderveen-Kolkena is getrouwd, moeder van vier volwassen dochters en oma van vier prachtige, eveneens thuisgeboren en borstgevoede kleinkinderen. De meiden zijn alle vier thuis in het ouderlijk bed geboren, maar een aantal dagen na de geboorte van de derde, in de zomer van 1994, kreeg kraamvrouwenkoorts Marianne voor weken in z’n greep en ze belandde in het ziekenhuis. Op de kraamafdeling ontdekte ze dat voor veel moeders en zorgverleners borstvoeding niet zo’n natuurlijk en vanzelfsprekend proces was als zij zelf met haar kinderen had ervaren.

Ze besloot daarop om bij de Vereniging Borstvoeding Natuurlijk (VBN, begin 2019 opgeheven) de interne opleiding te volgen. Van eind 1995 tot en met de zomer van 2008 werkte ze als contactpersoon voor de VBN. Ze gaf informatiebijeenkomsten voor zwangeren en voedende moeders, schreef een aantal jaren als columnist voor het verenigingsblad en was eindredacteur van het interne periodiek. Ze maakte deel uit van diverse projectgroepen, schreef mee aan interne documentatie zoals beleidsplannen, richtlijnen voor de interne scholing en stages, het VBN-handboek en informatiebladen voor zorgverleners.

Opleiding en activiteiten
In januari 2006 startte ze in aan de Hogeschool Utrecht met de opleiding tot lactatiekundige, destijds de plek waar de opleiding werd gegeven. Ze rondde die in juni 2007 met goed gevolg af. In juli 2008 deed ze het internationale IBLCE-examen en ze slaagde daarvoor cum laude. Sinds november 2008 voert ze in Assen haar zelfstandige lactatiekundige praktijk. Ze is lid van de beroepsorganisatie, de Nederlandse Vereniging van Lactatiekundigen (NVL), en medewerker van het Kenniscentrum Borstvoeding.
In september 2014 startte ze aan de Universiteit van Amsterdam (UvA) met de studie Culturele Antropologie & Ontwikkelingssociologie, waarvoor ze in juni 2017 cum laude haar bachelor haalde. In september 2018 startte ze, eveneens aan de UvA, met Medical Anthropology & Socioly; deze master rondde ze in de zomer van 2019 met goed gevolg af met haar these 'En nu de knop om!'.

Ze doet consulten, geeft scholing aan zorgverleners en draagt waar mogelijk bij aan het ontwikkelen van goed borstvoedingsbeleid op regionaal en nationaal niveau, onder andere via haar boekvertalingen, blogs en essays.
In het voorjaar van 2020 startte ze, samen met collega-medisch-antropoloog Victor Andrei Bodiut, een bewustzijnscampagne rondom het thema ACEs, Adverse Childhood Experiences, te vinden op ACE Aware NL. Met dit project wil ze een grote nieuwe stap zetten richting welzijn en gezondheid voor baby's en jonge kinderen en aandacht vragen voor de invloed van de vroege kindertijd op het volwassen leven.

Who is the lactation consultant from Panta Rhei?

Marianne Vanderveen-Kolkena is married and mother of four grown-up daughters and grandmother of four homebirthed, breastfed grandchildren.The girls were all born at home in the parental bed, but a few days after the birth of her third child, in the summer of 1994, Marianne ended up in hospital with child bed fever. In the maternity ward she found out that for many mothers and health care providers breastfeeding was not as natural a process as she had experienced with her own children.

She then decided to start the training with the Dutch breastfeeding association, Vereniging Borstvoeding Natuurlijk (VBN, dissolved beginning of 2019). From the end of 1995 until summer 2008 she worked as contact person for the VBN. She organised meetings for pregnant and breastfeeding mothers, wrote a column for the VBN-magazine and was chief editor for the internal periodical. She was a member of several project groups, was a co-writer for internal documents such as policy plans, guidelines for the internal education, the VBN-manual and  leaflets for health care providers.

Training and activities
In January 2006 she started her studies to become a lactation consultant at the Hogeschool Utrecht, in those days the institute where the training was given, and finished it June 2007. In July 2008, she sat the international IBLCE-exam and passed with honours. Since November 2008 she runs her own private practice. She is a member to the professional organization Nederlandse Vereniging van Lactatiekundigen (NVL), and coworker of Kenniscentrum Borstvoeding. In september 2014, she started at the University of Amsterdam (UvA) with Cultural Anthropology & Developmental Sociology, finishing her bachelor's with honours in June 2017. September 2018, she started, at UvA again, with Medical Anthropology & Sociology and finished this master's programme in the summer of 2019 with her thesis 'En nu de knop om!' ('And now it's time for change!').

She does consultations, trains health care workers and contributes wherever possible to developing sound breastfeeding policies at a regional and national level, partly by her book translations, blogs and essays.
Spring 2020, together with her colleague and medical anthropologist Victor Andrei Bodiut, she launched an awareness campaign around ACEs, Adverse Childhood Experiences, to be found at ACE Aware NL, thus taking infant and child health and wellbeing to a new level and asking attention for the influence of early childhood on adult life.

Wer ist die Laktationsberaterin von Panta Rhei?

Marianne Vanderveen-Kolkena ist verheiratet und Mutter von vier erwachsenen Töchtern und Oma von vier zu Hause geborenen, gestillten Enkel. Die Mädchen sind auch alle zu Hause im elterlichen Bett geboren, aber einige Tage nach der Geburt der Dritten, im Sommer 1994, bekam Marianne Kindbettfieber und so kam sie ins Krankenhaus. Auf der Geburtsstation fand sie heraus dass für viele Mütter und Mitarbeiter im Gesundheitswesen das Stillen als Prozess nicht so natürlich und selbstverständlich war wie sie es mit ihren Kindern erfahren hatte.

Sie entschied sich darauf beim Vereniging Borstvoeding Natuurlijk (VBN, Anfang 2019 aufgehoben) die interne Ausbildung zu machen. Von Ende 1995 bis zum Sommer 2008 arbeitete sie als Kontaktperson für den VBN. Sie führte Informationsmeetings für Schwangere und stillende Mütter, schrieb einige Jahre eine Kolumne fürs Vereinsblatt und war Endredakteurin der internen Zeitschrift. Sie gehörte diversen Projektgruppen an, schrieb mit an internen Dokumentationen wie politische Vorgaben, Richtlinien für interne Schulung, das VBN-Handbuch und Informationsblätter für Gesundheitspersonal.

Ausbildung und Tätigkeit
Im Januar 2006 fing sie an der Hogeschool Utrecht an mit der Ausbildung zu Laktationsberaterin; das war damals das Institut wo man die Ausbildun machen konnte. Sie vollendete diese mit gutem Erfolg im Juni 2007. Im Juli 2008 machte sie das internationale IBLCE-Examen und schloss mit grossem Lob ab. Seit November 2008 führt sie in Assen ihre eigene Praxis. Sie ist Mitglied der Berufsorganisation, des Nederlandse Vereniging van Lactatiekundigen (NVL), und Mitarbeiterin von Kenniscentrum Borstvoeding. September 2014 fing sie an der Universität von Amsterdam (UvA) an mit dem Studium ‘Kulturelle Antropologie & Entwicklungssoziologie’ und vollendete den Bachelor mit grossem Lob im Juni 2017. September 2018 fing sie, wieder an der UvA, an mit 'Medische Anthropologie & Soziologie' und vollendete das Masterprogramm im Sommer von 2019 mit ihrer These 'En nu de knop om!' ('Und jetzt den Schalter umlegen!').

Sie macht Konsultationen, schult Gesundheitspersonal und trägt wo möglich zur Entwicklung guter Stillpolitik bei, auf regionalem und nationalem Niveau, teilweise durch ihre Buchübersetzungen, Blogs und Essays.
Frühling 2020 hat sie, zusammen mit ihrem Kollegen Medisch Antropologen Victor Andrei Bodiut, eine Kampagne angefangen für ein grösseres Bewusstsein im Bezug auf ACEs, Adverse Childhood Experiences, zu finden auf ACE Aware NL. Mit diesem Projekt macht sie die ersten Ansätze zu mehr Wohlbefinden und Gesundheid für Babys und junge Kinder und will sie Aufmerksamkeit lenken auf den Einfluss der frühen Kinderzeit auf das erwachsene Leben.

Marianne Vanderveen-Kolkena

"Op de kraamafdeling ontdekte ze dat voor veel moeders en zorgverleners borstvoeding niet zo’n natuurlijk en vanzelfsprekend proces was als zij zelf met haar kinderen had ervaren"